مش پلاستیک معدن

وزن توری فلزی در هر متر مربع حدود 4 کیلوگرم است، در حالی که مش پلاستیکی در هر متر مربع تنها 0.7 کیلوگرم است. در گذشته، هنگام استفاده از توری فلزی، حمل و نقل یک رول توری در یک زمان برای هر فرد بسیار دشوار بود. با این حال، پس از استفاده از مش های پلاستیکی استخراج، حمل و نقل هر بار 2 تا 3 رول کیسه توری برای هر فرد آسان بود. هر کارگر می‌تواند تقریباً 25 متر مربع شبکه‌سازی فلزی را در روز انجام دهد، در حالی که پس از تغییر به مش پلاستیک، هر کارگر می‌تواند روزانه 50-60 متر مربع شبکه‌سازی پلاستیکی را تکمیل کند. به طور کلی، مش پلاستیکی نه تنها می تواند شدت کار کارگران را کاهش دهد، بلکه کارایی کار را نیز بهبود می بخشد.

سختی توری فلزی بسیار بیشتر از توری پلاستیکی است و گذاشتن و اتصال آن بسیار دشوار است، مخصوصاً زمانی که سر توری به راحتی باز نمی شود و باید حدود 0 روی آن همپوشانی داشته باشد.{ {1}}.5 متر که باعث ضایعات می شود. با این حال، تخمگذار مش پلاستیک معدن بسیار راحت است و سر مش را می توان بدون نیاز به همپوشانی متصل کرد. به طور کلی، پس از شش ماه از تخمگذار، توری فلزی درجه خاصی از خوردگی خواهد داشت، به خصوص در هنگام مواجهه با آب اسیدی یا قلیایی. خوردگی توری فلزی شدیدتر خواهد بود و هنگامی که شرایط خوردگی مش فلزی از استاندارد معینی فراتر رفت، نیاز به گذاشتن مجدد دارد. مقاومت در برابر خوردگی تورهای پلاستیکی معدن خوب است و می توانند با محیط های پیچیده سازگار شوند. در مقایسه با تورهای فلزی، مزایای اقتصادی آنها برجسته تر است.

در گذشته، هنگام استخراج زغال سنگ در زیر مش فلزی، مش فلزی به شدت مستعد خوردگی بود و اغلب باعث غارهای سقفی و حوادث جریان آوار می شد. این حوادث بر تولید معدن زغال سنگ تأثیر گذاشت، نیروی انسانی و مواد هدر رفت و مستقیماً امنیت شخصی کارگران معدن زغال سنگ را تهدید کرد. استفاده از توری های پلاستیکی معدنی می تواند از بروز غارهای سقفی و جریان آوار جلوگیری کند و حتی در صورت بروز حوادث نیز می توان آنها را در مدت زمان کوتاهی بدون تأثیر بر تولید تعمیر کرد.